ಸಂಕಟವೇ ಬೈ-ಪಾಸ್ ಆಯಿತು - ರಾಹುಲ್ ಗುರವ್

ಈ ಸದ್ಗುರು ತನ್ನನ್ನು ನಂಬಿದ ಶ್ರದ್ಧಾವಂತನ ಯೋಗಕ್ಷೇಮವನ್ನು ಮಾತ್ರ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಅವರ ಸುಖ-ದುಃಖದಲ್ಲೂ ಜೊತೆಗೆ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾನೆ. ಸಂಕಟ ಬಂದಾಗ ಶ್ರದ್ಧಾವಂತನ ಸುತ್ತಲೂ ಭದ್ರವಾದ ಗೋಡೆಯಂತೆ ನಿಂತು, ಅವರಿಗೆ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ. ಕಷ್ಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾದ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತಾನೆ.

"ಸಂಕಟದಲ್ಲಿ ನೆರವಾಗುವನು, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಆಸರೆಯಾಗುವನು"

ಶ್ರೀ ಅನಿರುದ್ಧ ಮಹಿಮೆಯಲ್ಲಿರುವ ಈ ಸಾಲುಗಳು ಶ್ರದ್ಧಾವಂತನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನೂರಕ್ಕೆ ನೂರರಷ್ಟು ಸತ್ಯವಾಗುತ್ತವೆ.

----------

ನನ್ನ ಬಾಪುರಾಯ ಎಲ್ಲಾ ಸಂಕಟಗಳಿಗಿಂತ ದೊಡ್ಡವನು. ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ಬರುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಷ್ಟವನ್ನು ಅವನು ಬಹಳ ಸುಲಭವಾಗಿ ದೂರ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ತಾನು ಮಾತ್ರ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲೇ ಉಳಿದು, ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ತೊಂದರೆಯನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿ ಅವರ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿಯ ನೆರಳು ಚಾಚುತ್ತಾನೆ. ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದ ದೊಡ್ಡ ಸಂಕಟವನ್ನು ಅವನು ಎಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿ ದೂರ ತಳ್ಳಿದ ಎನ್ನುವ ಬಾಪುವಿನ ಅನುಭವವನ್ನು ನಾನಿಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ! ಡಿಸೆಂಬರ್ 19ರ ದಿನ. ಶ್ರೀಸಚ್ಚಿದಾನಂದ ಉತ್ಸವಕ್ಕಾಗಿ ಬಾಪು (ಪಾದುಕೆಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ) ಮನೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದರು. ಮೊದಲ ಎರಡು ದಿನಗಳ ಪೂಜೆ-ಸಂಭ್ರಮ ತುಂಬಾ ಚನ್ನಾಗಿ ನಡೆಯಿತು. ಮೂರನೇ ದಿನ, ಅಂದರೆ ಡಿಸೆಂಬರ್ 21ರ ಮಾತು ಇದು! ನನ್ನ ತಂದೆ ಏಕನಾಥಸಿಂಹ ಗುರವ್ ಅವರಿಗೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದಾಗಿನಿಂದಲೂ ಅಸಮಾಧಾನ ಎನಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಅಜೀರ್ಣ ಮತ್ತು ಎದೆ ಭಾರವಾದಂತೆ ಅನಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಪ್ರತಿದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ 8.30ಕ್ಕೆ ಅವರು ಕೆಲಸಕ್ಕಾಗಿ ಠಾಣೆಯಿಂದ ಉರಣ್‌ಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಕಳೆದ ಕೆಲವು ತಿಂಗಳುಗಳಿಂದ ಡ್ರೈವರ್ ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣ, ಅಂದೂ ಸಹ ಅವರೇ ಕಾರು ಡ್ರೈವ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಹೋಗಬೇಕಿತ್ತು. ಪಾದುಕೆಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿ ಅದೇ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೊರಟರು. ವರ್ತಕ್ ನಗರ ನಾಕಾ ಬಳಿಯಿರುವ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಹೋಗಿ ಔಷಧಿ ತಗೊಳ್ಳೋಣ ಎಂದುಕೊಂಡರು. ಹೀಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ತಮಗಾಗುತ್ತಿದ್ದ ತೊಂದರೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳದೆ ಹೊರಟುಹೋದರು. ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳಗಿನ ಪೂಜೆಯ ತಯಾರಿಯಲ್ಲಿದ್ದೆವು. ತಂದೆಯವರು ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಟು ಸುಮಾರು 25-30 ನಿಮಿಷಗಳ ನಂತರ ನನಗೆ ಅವರ ಫೋನ್ ಬಂತು; "ರಾಹುಲ್, ಕೊಂಚ ಶ್ರೋತ್ರಿ ಡಾಕ್ಟರ್ ಹತ್ತಿರ ಬಾ" ಅಷ್ಟೇ ಹೇಳಿ ಫೋನ್ ಇಟ್ಟರು. ಅವರ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಬದಲಾವಣೆ ನನಗೆ ತಕ್ಷಣ ಗೊತ್ತಾಯಿತು, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಆತಂಕ ಶುರುವಾಯಿತು. ಅದಕ್ಕೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಏನೂ ಹೇಳದೆ, ಮೊದಲು ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಏನು ಎಂದು ನೋಡಿಕೊಂಡು ಬರೋಣವೆಂದು ತಕ್ಷಣ ಬೈಕ್ ತಗೊಂಡು ಡಾಕ್ಟರ್ ಬಳಿಗೆ ಹೋದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ನೋಡಿದರೆ ತಂದೆಯವರ ಶರ್ಟ್ ವಾಂತಿಯಾಗಿ ಹಾಳಾಗಿತ್ತು, ಅವರು ಸುಮ್ಮನೆ ಕುಳಿತಿದ್ದರು. ಡಾಕ್ಟರ್ ನನ್ನನ್ನು ಹತ್ತಿರ ಕರೆದು, "ನಿಮ್ಮ ತಂದೆಯವರ ಆರೋಗ್ಯ ತೀರಾ ಹದಗೆಟ್ಟಿದೆ. ನಾನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅವರಿಗೆ ತಲೆಸುಟ್ಟು ಬಂದು ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪಿದರು, ಅದೇ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೇ ವಾಂತಿಯನ್ನೂ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ತಕ್ಷಣ ಹೋಗಿ ಇ.ಸಿ.ಜಿ. ಮಾಡಿಸಿಕೊಂಡು ಬನ್ನಿ" ಎಂದರು. ನಾನು ತಕ್ಷಣ ತಂದೆಯವರನ್ನು ಹತ್ತಿರದ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಇ.ಸಿ.ಜಿ. ಮಾಡಿಸಿದೆ. ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಡಾಕ್ಟರ್ ಇ.ಸಿ.ಜಿ.ಯಲ್ಲಿ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಇದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಆದರೆ ಹೆಚ್ಚೇನಾದರೂ ತೊಂದರೆ ಅನಿಸಿದರೆ ಬನ್ನಿ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಕೆಲವು ಮಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ಬರೆದುಕೊಟ್ಟರು. ನಂತರ ನಾನು ತಂದೆಯವರನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಮನೆಗೆ ಬಂದೆ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಆಗ ತಾನೇ ಪೂಜೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಮತ್ತು ತಮ್ಮನಿಗೆ ನಡೆದ ವಿಷಯ ತಿಳಿಸಿದ ತಕ್ಷಣ, ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಒಮ್ಮೆ ಜ್ಯೂಪಿಟರ್ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ತೋರಿಸಿಕೊಂಡು ಬರುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದು ಎಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದೆವು. ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಬೆಳಗಿನ ಪೂಜೆ ಮುಗಿಸಿದೆವು. ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಡುವ ಮುನ್ನ ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಶ್ರೀ ಆದಿಮಾತಾ ಶುಭಂಕರಾ ಸ್ತವನ ಮತ್ತು ಅಶುಭನಾಶಿನಿ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸಿದೆವು. ತಂದೆಯವರು ಬಾಪುವಿಗೆ (ಪಾದುಕೆಗಳಿಗೆ) ಸಾಷ್ಟಾಂಗ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿ ನಂತರವೇ ಹೊರಟೆವು.

ಜ್ಯೂಪಿಟರ್ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸಿದಾಗ, "ಇದು ಎಮರ್ಜೆನ್ಸಿ ಕೇಸ್" ಎಂದು ಹೇಳಿ ಡಾಕ್ಟರ್ ತಂದೆಯವರನ್ನು ಐ.ಸಿ.ಯು.ಗೆ ಸೇರಿಸಿದರು. ನಮಗೆ ಏನೂ ತೋಚದಂತಾಯಿತು. ಎಲ್ಲವೂ ಎಷ್ಟು ಬೇಗ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತೆಂದರೆ ನಮಗೆ ವಿಷಯ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲೂ ಸಮಯ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಡಾಕ್ಟರ್ ನನಗೆ ಐ.ಸಿ.ಯು. ಪ್ರೊಸೀಜರ್ಸ್‌ ಮುಗಿಸಲು ಹೇಳಿದರು, ನಾನು ಅದನ್ನು ಮುಗಿಸಿ ಬರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ತಂದೆಯವರನ್ನು ಐ.ಸಿ.ಯು.ಗೆ ಶಿಫ್ಟ್ ಕೂಡ ಮಾಡಲಾಗಿತ್ತು!! 24 ಗಂಟೆಯ ಇಂಜೆಕ್ಷನ್ ನೀಡಿ ಆಂಜಿಯೋಗ್ರಫಿ ಮಾಡುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿದರು. ನಾವು ದಾದಾ ಅವರ ಗಮನಕ್ಕೆ ತರಬೇಕೆಂದು ಡಾಕ್ಟರ್ ಪಡೆಲ್ಕರ್ ಅವರಿಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ವಿಷಯ ತಿಳಿಸಿದೆವು, ಅವರು ಅದನ್ನು ದಾದಾ ಅವರಿಗೆ ತಲುಪಿಸಿದರು. ಮರುದಿನ ತಂದೆಯವರ ರಿಪೋರ್ಟ್ ಬಂತು, ಆದರೆ ರಿಪೋರ್ಟ್ ಚೆನ್ನಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. 5 ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಬ್ಲಾಕೇಜಸ್ ಇದ್ದುದರಿಂದ ಆಂಜಿಯೋಪ್ಲಾಸ್ಟಿ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಬೈಪಾಸ್ ಒಂದೇ ದಾರಿ ಎಂದು ತಿಳಿಯಿತು. ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಹಾರ್ಟ್ ಬೈಪಾಸ್ ಎನ್ನುವ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಮಾತ್ರ ಗೊತ್ತಿತ್ತು, ಆದರೆ ಈಗ ಅದು ನನ್ನ ತಂದೆಯವರಿಗೇ ಆಗಲಿದೆ ಎನ್ನುವುದು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ದೊಡ್ಡ ಆಘಾತ ತಂದಿಟ್ಟಿತು.

ಡಾಕ್ಟರ್ ಅವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದ ತಕ್ಷಣ ನಾನು ಸುಚಿತ್‌ದಾದಾ ಅವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಹೋದೆ. ದಾದಾ, "ಏನೂ ತೊಂದರೆಯಿಲ್ಲ, ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮಾಡಿಸಿ. ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಬಾರಿ ಹನುಮಾನ್ ಚಾಲೀಸಾ ಪಠಿಸಿ" ಎಂದರು. ದಾದಾ ಅವರ ಮಾತುಗಳಿಂದ ದೊಡ್ಡ ಧೈರ್ಯ ಬಂತು. ನಂತರ ಕೆಳಗೆ ಗುರುಕ್ಷೇತ್ರಮ್‌ಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಬಾಪುವಿನ ಹತ್ತಿರದ ದರ್ಶನವೂ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಎಲ್ಲಾ ಶುಭ ಶಕುನಗಳನ್ನು ಜೊತೆಯಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಮತ್ತೆ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಬಂದೆ. ಮರುದಿನ ಅಂದರೆ 23/12/2015 ರಂದು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ 8 ಗಂಟೆಗೆ ನನ್ನ ತಂದೆಯವರ ಬೈಪಾಸ್ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು. ಅದು ಮಧ್ಯಾಹ್ನ 2 ಗಂಟೆಯವರೆಗೂ ನಡೆಯಿತು. ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆ ಯಶಸ್ವಿಯಾಯಿತು. ತಂದೆಯವರು ಮುಂದಿನ ಒಂದು ವಾರದಲ್ಲಿ ಚೇತರಿಸಿಕೊಂಡು ಮನೆಗೆ ಬಂದರು. ಬಾಪು ಕೃಪೆಯಿಂದ 'ಸಂಕಟವೇ ಬೈಪಾಸ್' ಆಗಿಹೋಗಿತ್ತು! ಈ ಇಡೀ ಘಟನೆಯಲ್ಲಿ ಬಾಪು ನೀಡಿದ ಸಾಥ್ ಎಂಥದ್ದೆಂದರೆ, ನಾವು ಶ್ರೀಗುರುಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಯಂದೇವನ ಕಥೆಯನ್ನು ಓದುತ್ತೇವಲ್ಲವೇ; ಅದರಲ್ಲಿ ಸಾಯಂದೇವನ ಮನೆಗೆ ಶ್ರೀಗುರುಗಳು ಬಂದು ಅವನಿಗೆ ಅಪಮೃತ್ಯುವಿನಿಂದ ಅಭಯ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಸಾಯಂದೇವ ಮನೆಗೆ ಕ್ಷೇಮವಾಗಿ ಹಿಂದಿರುಗುವವರೆಗೆ ಅವರು ಅವನ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಕಾಯುತ್ತಾರೆ. ಅವನು ಕ್ಷೇಮವಾಗಿ ಬಂದ ಮೇಲೆಯೇ ಮುಂದಿನ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಹೊರಡುತ್ತಾರೆ.

ತಂದೆಯವರನ್ನು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಸೇರಿಸಿದಾಗಿನಿಂದ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮುಗಿಯುವವರೆಗಿನ ಸಮಯ ಶ್ರೀಸಚ್ಚಿದಾನಂದ ಉತ್ಸವದ ದಿನಗಳಾಗಿದ್ದವು; ಅಂದರೆ ಈ ಇಡೀ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬಾಪು ನಮ್ಮ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ಇದ್ದರು. ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆ ಯಶಸ್ವಿಯಾದ ದಿನ ಪುನರ್ಮಿಲನದ ದಿನವಾಗಿತ್ತು. ನನ್ನ ತಂದೆಯವರಿಗೆ ಹುಷಾರಿಲ್ಲ ಎನಿಸಿದಾಗ ಅವರು ಆಫೀಸ್‌ಗೆ ಹೋಗದೆ ಡಾಕ್ಟರ್ ಹತ್ತಿರ ಹೋದರಲ್ಲ, ಆ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇ ಬಾಪು.

ಅನಿರುದ್ಧನೇ ಬುದ್ಧಿದಾತ |

ಒಂದು ವೇಳೆ ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಡಾಕ್ಟರ್ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗದೆ ತಾವೇ ಡ್ರೈವ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಉರಣ್‌ಗೆ ಹೋಗಿದ್ದರೆ ಅಪಾಯ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಬಾಪು ಜೊತೆಗಿರುವಾಗ ಯಾವುದರ ಚಿಂತೆ!! ತಂದೆಯವರು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ದಾಖಲಾಗುವ ಹಿಂದಿನ ದಿನ ರಾತ್ರಿ ಶ್ರೀಸಚ್ಚಿದಾನಂದ ಉತ್ಸವದ ಡೆಕೊರೇಷನ್ ಭಾಗವಾಗಿ ನಾನು ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ 3 ಓವಿಗಳನ್ನು ಪ್ರಿಂಟ್ ಮಾಡಿ ಹಚ್ಚಿದ್ದೆ. ಅಚ್ಚರಿಯೆಂದರೆ ಆ ಮೂರೂ ಓವಿಗಳು ಅಕ್ಷರಶಃ ನಿಜವಾದವು. ಆ ಮೂರು ಓವಿಗಳು ಹೀಗಿದ್ದವು:

1. ಯಾರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಗುರುಸ್ಮರಣೆ ಇದೆಯೋ, ಅವರಿಗೆ ಭಯದ ಆತಂಕ ಎಲ್ಲಿದೆ |

ಕಾಲಮೃತ್ಯುವೇ ಅವರಿಗೆ ಬಾಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಇನ್ನು ಅಪಮೃತ್ಯು ಏನು ತಾನೇ ಮಾಡೀತು ॥

2. ಅಪಘಾತದ ಭಯ ಓಡುವುದು, ಅಕಾಲ ಮರಣ ತಪ್ಪುವುದು

ಸಂಕಟದಲ್ಲಿ ನೆರವಾಗುವನು, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಆಸರೆಯಾಗುವನು ॥

ಅಪಘಾತವೇ ನಡೆದು ಹೋದರೂ ಸಹ |

ಅವರನ್ನು ಸಂಕಟದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುವನು ॥

3. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಮಿಯ ಚರಣವಿದೆಯೋ, ಅಲ್ಲಿ ಕೊರತೆ ಎಲ್ಲಿರುವುದು |

ಸ್ವತಃ ಈ ತಾಯಿಯೇ ಭಕ್ತನ ಪ್ರಾರಬ್ಧವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುವಳು ॥

ಆಜ್ಞೆಯಿಲ್ಲದೆ ಕಾಲನೂ ಅವನನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲಾರ |

ಪರಲೋಕದಲ್ಲೂ ಅವನಿಗೆ ಭಯವಿರುವುದಿಲ್ಲ ॥

ಈ 3 ಓವಿಗಳ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಅನುಭವ ನಮಗಾಯಿತು.

ನಿಜವಾಗಿಯೂ, ಈ ಬಾಪು ಎಲ್ಲಾ ಕಷ್ಟಗಳಿಗಿಂತ ತುಂಬಾ ತುಂಬಾ ದೊಡ್ಡವನು. ನಾವು ನಮ್ಮ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ತೊಂದರೆಗಳನ್ನೇ ನೆನೆದು ಕೊರಗುತ್ತಿರುತ್ತೇವೆ, ಆದರೆ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಬಾಪು ಚರಣಗಳನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡರೆ ಕಷ್ಟಗಳು ಎಂದಿಗೂ ಬರುವುದೇ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ನನ್ನ ಅನುಭವ.

Hindi	English